Zoals beloofd is hier het tweede deel van het kampverslag. Uw verslaggever is eindelijk klaar met al zijn wassen die hij heeft moeten draaien na het kamp en het inhalen van alle verloren uurtjes slaap. Waar was ik gebleven met het verslag? Oh ja bij de middag van zondag.
Zondagmiddag 3 juli

Na alle pepernotengekheid werden de kinderen in een ?oud? wit T-shirt gestoken en op pad gestuurd met de leiding naar een stuk bos prima geschikt om het paintball spel te spelen. Voor degene onder ons die niet weten wat paintball is: dit is een spel waarin mensen elkaar met verfballetjes elkaar proberen te raken, hier kunnen ze punten mee verdienen en wie het andere team zo vaak mogelijk kan raken heeft gewonnen. Achter onze kampeerboerderij was ook een ?paintball range? en we hoorden op het terrein dan ook veel geweren afgaan met verfballetjes erin. De kinderen waren dus al helemaal enthousiast om dit spel te spelen, echter deden wij dit spel met spuitjes die we vulden met verf, en schoten we wel op elkaar (wat de vele vieze shirts kan verklaren) maar het hoofddoel was de vlag van de andere partij te ?beschieten? om zo uit te maken wie er zou winnen. Eenmaal aangekomen bij het perfecte stuk bos dat we hadden gevonden werden de groepen verdeeld in leiding+jongens vs. de meisjes. Normaal zou dit in het voordeel van de jongens hebben uitgepakt, echter waren we dit jaar maar met 12 jongens op kamp en met 34 meisjes. Een lastige, uitdagende klus voor beide kanten en er werd naar hartenlust geschoten met verf, gerend in het bos, verfspuitjes uitgespoten op de grond, op de vlaggen en op gezichten. Toen alle verfkruitdampen waren opgetrokken was het overduidelijk dat de meisjes hadden gewonnen (jaja, ook al doet het pijn, moeten de jongens erkennen dat de meisjes ?eerlijk? hadden gewonnen. Ook al hadden ze hiervoor 2x zoveel meisjes voor nodig, je hoort het al, de verslaggever kan niet tegen zijn verlies). Na dit alles werd er opgeruimd en weer terug gestapt naar het kamphuus in Ermelo. Moe, nat en oranje of blauw gespoten werden er nog enkele kampliedjes gezongen en vertrok de sliert kinderen met leiding naar het lekkere avonddiner van onze getalenteerde keuken Jolanda & Marieke. De kinderen werden getrakteerd op heerlijke patat en hamburgers als oud&nieuw diner. Tevreden, moe en volgegeten mochten de kinderen lekker buiten spelen terwijl de leiding het avondprogramma ging voorbereiden. Wat doe je altijd op een oud&nieuw avond? De volwassenen praten en drinken en de kinderen spelen gezelschapsspelletjes om de tijd tot 12 uur door te komen, daarna is er normaal gesproken vuurwerk en het nog even opblijven voor de kinderen tot ze op de bank in slaap vallen. Wij hebben het oud&nieuw nieuw leven ingeblazen door 18 gezelschapsspelletjes klaar te zetten (van Sjoelen naar Stratego tot Twister) en het oer-Hollandse gevoel van samenhorigheid weer terug te brengen bij de kinderen. Na het heerlijke fanatisme van sommigen en het gezellige van anderen werd het langzaam maar zeker op de klok 12 uur (of was het 11 uur?) en kwam het moment dichterbij om het vuurwerk af te steken wat hoort op oud&nieuw. Dit hoef je niet twee keer te zeggen tegen een Avantikampleiding, er werd met veel plezier een show weggegeven aan de kinderen van Avanti en samen met een vuurkorf en het aansteken van twee wensballonnen werd het een gedenkwaardige avond. De kinderen konden hierna naar eigen inzicht het bed opzoeken of nog even blijven en spelletjes spelen Nadat alle kinderen de slaapzalen hadden opgezocht, de leiding alle spelletjes had opgeruimd, werd er door de leiding van de welverdiende rust en warmte genoten die het kampvuur gaf. En zijn er nog wat nachtelijke escapades geprobeerd die wij toch hebben aangeraden om maar eens een keertje te gaan slapen.
Maandag 4 juli

Een rustige dag, een dag met een langzame start (09.00 ontbijt i.p.v. 08.30). Hierna mochten de kinderen lang vrij hun tijd besteden. De leiding besprak de dag onder het genot van een kop koffie en begon met de voorbereidingen voor het zwembad. Er werd dit jaar afgesproken om weer voor het Bospad Putten te kiezen als bestemming voor het zwemmen. Bosbad Putten is een zwembad dat zowel over 3 binnenbaden als 1 groot buitenbad beschikt, hiernaast is er ook nog een groot speelterrein om het buitenbad heen (volleybalveld, speeltuin, klimtoren, groot grasveld). Uitermate geschikt om met een kamp heen te gaan, ook was het erg dichtbij en werd er besloten om naar dit bosbad toe te lopen (3 kwartier lopen). De kinderen vatten dit erg positief op en alle lunchpakketjes, zwembroeken, handdoeken en zonnebrand werden tevoorschijn getoverd om in de tassen te verdwijnen voor de drie kwartier die nodig waren om naar het zwembad te lopen. Met veel gesteun, geklaag, zweet en moeite kwamen we dan eindelijk aan in het Bosbad. Alle inspanningen die de kinderen hadden gedaan verdwenen als sneeuw voor de zon toen het zwembad werd betreden. Alle kinderen gooiden hun kleren uit en renden het bad in om pas om vijf uur ?s middags het bed met tegenzin weer te verlaten. De leiding heeft nog volleybal gespeeld, een nieuw soort spel van John Hagen met blokjes (kubb), vergaderd onder het genot van een hapje en lekker gezwommen in de binnenbaden. Na dit natte uitstapje werden alle kinderen onder de douche gezet, afgedroogd en naar de verzamelplaats gemarcheerd om met de auto terug te worden gebracht naar het kamphuus te Ermelo waar een heerlijke macaroni maaltijd hun stond te wachten. Waarom macaroni vraagt u zich misschien af, nou dit is het favoriete maaltje van Peter Vreugdenhil, en deze meneer was toevallig jarig die dag. Zoals gezegd was Peter jarig en dit jaar hadden we als leiding bedacht om dit feest met heel het kamp te vieren en dus stuurden we Peter weg met de smoes dat hij vrij was om de avondspelen vandaag te organiseren en gingen we zijn surprise party voorbereiden (de kinderen bereiden hun laatste acts/dansjes voor en de leiding richtte de zaal in). Nadat iedereen feestelijk was verkleed/geschminkt en was voorbereid om Peter te verrassen werd Peter weer terug gehaald door Tjeerd met de smoes dat hij ook vrij was en dat hij graag nog een kopje koffie wilde drinken met Peter voor zijn verjaardag. Wat Peter niet wist, was dat er in de slaapzalen, achter banken en in kisten, kinderen en leiding verstopt zaten om hem te verrassen met zijn verjaardag!! Peter kwam binnen en werd compleet verrast door alle kinderen die spontaan voor hem begonnen te zingen en hem naar zijn verjaardagsstoel loodsten. Na deze surprise, popten ineens uit twee kisten voor hem twee vrouwelijke leiding die allebei hun eigen act hadden ingestudeerd om Peter in het zonnetje te zetten. Een goede start van een feestelijke avond! Er werd dit jaar gestreden tussen 4 teams met oer-Hollandse verjaardagsspelletjes om het winnen van versieringen. Want aan het eind kon je met deze versieringen jou hoek van het kamphuis zo versieren, dat Peter bij jou op visite wilden komen en daar wilde blijven (dan had je met je team gewonnen). Zo uitgelegd, zo gespeeld. De avond werd aan elkaar gepraat door Alwin Blijleven en zo werd begonnen met de afsluiting van het feestthema van dit kamp. Petertje prikje, hoogste toren bouwen van suikerklontjes, snoephappen in een bak water, koekhappen op lengte en puzzelen kwamen allen voorbij en werden aangevuld met acts van meiden en jongens die Peter graag wilde feliciteren met zijn verjaardag! De hele avond werd afgesloten met een grote stoelendans, limbodansen en een traditionele disco waarbij vooral de leiding met de voetjes van de vloer gingen. Als u straks de foto?s gaat bekijken, moet u de verslaggever maar niet kwalijk nemen dat er niet een nog groter verslag is van deze avond. Het was zo?n ontzettend gezellige, leuke avond dat ik het niet in woorden kan uitdrukken, maar dat de foto?s meer dan duizend woorden zeggen.
Dinsdag 5 juli

Vroeg opstaan, opbreken, opruimen, ontbijten, ouders, terugrijden, slapen in de auto, verhalen vertellen aan ouders en nog vele andere dingen die traditioneel op het programma staan. Je zou denken dat dit altijd in een ochtendhumeur plaats vind waar je U tegen zegt, maar dat valt dit jaar reuze mee. De kinderen zijn moe, maar voldaan. Er is niet veel meer te zeggen over een dinsdag dan het bovenstaande en natuurlijk een laatste dankwoord voor alle ouders (die kwamen brengen/halen en pannenkoeken hebben gebakken), aan Jacob Bazuin (voor het vervoer met zijn vrachtauto van al onze kampspullen), alle kinderen (dank jullie voor een geweldig Avantikamp) en alle leiding die dit kamp weer mogelijk hebben gemaakt! De leiding heeft lekker nagepraat onder een heerlijke lunch en een verfrissend drankje bij de Guyter. Dan nog een laatst klein tipje van de sluier. Er wordt volgend jaar weer een Avantikamp georganiseerd!